ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ

Το Ζαγόρι είναι περιοχή στην οροσειρά της Πίνδου, στην Ήπειρο, στη βορειοδυτική Ελλάδα. Στην περιοχή υπάρχουν 46 οικισμοί τα αποκαλούμενα Ζαγοροχώρια, τα οποία είναι διάσπαρτα στους πρόποδες της Πίνδου. Η λέξη Ζαγόρι προέρχεται από τα Σλαβικά, από την πρόθεση Za που σημαίνει "πίσω" και το ουσιαστικό gora που σημαίνει "βουνό". Στην αρχαιότητα η περιοχή ονομάζονταν «Παροραία», και οι κάτοικοί της «Παροραίοι», δηλαδή αυτοί που ζουν πίσω από τα όρη.


Το Ζαγόρι είναι περιοχή μεγάλης φυσικής ομορφιάς, με εντυπωσιακή γεωλογία και δύο εθνικούς δρυμούς, που ο ένας περιλαμβάνει τον ποταμό Αώο και το Φαράγγι του Βίκου και άλλος την περιοχή γύρω από τη Βάλια Κάλντα, ανατολικά της επιβλητικής χιονοσκέπαστης Τύμφης. Τα περίπου 45 χωριά του Ζαγορίου διασυνδέονταν με ορεινούς δρόμους και παραδοσιακά τοξωτά πέτρινα γεφύρια, μέχρι τη διάνοιξη σύγχρονων δρόμων τη δεκαετία του 1950.


Το Ζαγόρι, διάσπαρτο από ορεινά χωριά και δεκάδες μικρά ή μεγάλα ποτάμια που τα χωρίζουν, κυριολεκτικά ταυτίστηκε με τα πέτρινα γεφύρια που έκτιζαν διαβόητοι μάστορες και αποτελούν σήμερα στολίδια του τοπίου. Το κάθε ένα από αυτά, με την δική του προσωπικότητα και ιστορία, ταίριαξε στη θέση του και πρόσφερε τις υπηρεσίες του για εκατοντάδες χρόνια πριν οι ανάγκες των κατοίκων αλλάξουν. Τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια χτίστηκαν από δωρεές εκπατρισμένων εμπόρων το 18ο αιώνα και αντικατέστησαν παλιότερα ξύλινα.


Τα τοξωτά γεφύρια έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους το τόξο, το οποίο προσδίδει την απαραίτητη σταθερότητα και τους δίνει μια ιδιαίτερη χάρη και ομορφιά. Διακρίνονται σε πολλές μορφές αναλόγως των χαρακτηριστικών τους.
Τα μονότοξα γεφύρια τα κατασκεύαζαν σε μέρη που οι όχθες των ποταμών δεν είχαν μεγάλη απόσταση και το έδαφος ήταν σταθερό.Τα πολύτοξα τα κατασκεύαζαν όταν τα σημεία που ήθελαν να γεφυρώσουν, η απόσταση ήταν σχετικά μεγάλη ή το έδαφος δεν ήταν κατάλληλο για την στερέωσή τους.